ข้อมูลทั่วไป
          ชื่อภาษาไทย ภาควิชาสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยา 
          ชื่อภาษาอังกฤษ Department of Obstetrics and Gynecology
          สำนักงาน ชั้น 4 ตึกสูติกรรม อาคารโรงพยาบาลสงขลานครินทร์
          โทรศัพท์ 0 – 7442 – 9617, 0 – 7445 – 1201 – 3
          โทรสาร 0 – 7442 – 9617

           ภาควิชาสูติศาสตร์-นรีเวชวิทยา เป็นภาควิชาหนึ่ง ใน 13 ภาควิชา ของคณะแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยรับผิดชอบการสอนระดับปริญญาแพทยศาสตร์ บัณฑิตในส่วนที่เกี่ยวข้องกับสาขาวิชา และฝึกอบรมแพทย์ใช้ทุน แพทย์ประจำบ้าน เพื่อวุฒิบัตรสาขาสูติศาสตร์-นรีเวชวิทยา อนุสาขาเวชศาสตร์การเจริญพันธุ์ อนุสาขาเวชศาสตร์มารดาและทารกในครรภ์ และอนุสาขามะเร็งนรีเวช มีหน้าที่ความรับผิดชอบ ที่จะปฏิบัติงานให้บรรลุถึงพันธกิจของคณะแพทยศาสตร์ โดยอาศัยความร่วมมือของบุคลากรทุกคนในภาควิชา และการบริหารจัดการที่ดีมีประสิทธิภาพของหัวหน้าภาควิชา ในช่วง 35 ปีที่ผ่านมา (พ.ศ. 2515 - 2550) ของภาควิชาสูติศาสตร์-นรีเวชวิทยา สามารถแบ่งการบริหารจัดการออกเป็น 5 ยุค ดังนี้
     
          ยุคที่ 1 ระหว่าง พ.ศ. 2515 - 2525 เป็นยุคของการบุกเบิก มีการเตรียมการหลักสูตรการรับอาจารย์และสถานที่เรียนทางคลินิกในระยะแรกมีอาจารย์แพทย์ประจำเพียง 2 ท่าน (อาจารย์วิชา สธนพานิชย์ และอาจารย์สุรางค์ พันธุ์ฟุ้ง)และมีหัวหน้าภาควิชา (อาจารย์กิจประมุข ตันตยาภรณ์) จากโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ซึ่งมาช่วยราชการชั่วคราวและช่วยในเรื่องของการวางหลักสูตรและเตรียมการสอนนักศึกษาชั้นคลินิก นศพ. ขึ้นเรียนที่แผนกปีแรกปี 
พ.ศ. 2519 ซึ่งต้องไปปฏิบัติงานด้านการเรียนการสอนนักศึกษาแพทย์ที่โรงพยาบาลหาดใหญ่ อาจารย์ใหม่ที่ภาครับเข้ามาเริ่มมาสมทบในระยะนี้เป็นอาจารย์ที่จบวุฒิบัตรทางสูติกรรมมาใหม่ ๆ ยังไม่มีประสบการณ์ทางด้านแพทยศาสตรศึกษา

          ยุคที่ 2 ระหว่าง พ.ศ. 2525 - 2530 เป็นยุคที่โรงพยาบาลสงขลานครินทร์เริ่มเปิดให้บริการพื้นฐานทางสูติ-นรีเวช และช่วงนี้มีแพทย์ที่สำเร็จการฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านและได้รับวุฒิบัตรกลับมาปฏิบัติงานในฐานะอาจารย์เพิ่มขึ้นต่อเนื่อง (ปีละ 3 - 4 ท่าน) ในขณะที่มีอาจารย์รุ่นใหม่มาอาจารย์รุ่นพี่ก็มีการลาออก/โอนย้าย เป็นช่วงสมองไหล และคณะแพทยศาสตร์เริ่มเปิดโครงการฝึกอบรมหลังปริญญา เริ่มรับแพทย์ใชุ้ทุนรุ่นแรกในปี พ.ศ. 2528 และแพทย์ประจำบ้านรุ่นแรกในปี 2536 ช่วงนี้จะมีอาจารย์แพทย์ประมาณ 20 - 22 ท่าน โดยมีการหมุนเวียนสูง และอาจารย์ที่จบใหม่อยู่ในช่วงของการพัฒนาด้านแพทยศาสตรศึกษา

           ยุคที่ 3 ระหว่าง พ.ศ. 2531 - 2538 ภาควิชาได้รับการรับรองให้เป็นสถาบันฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านในปี พ.ศ. 2534 เป็นยุคเริ่มต้นของการพัฒนา มีอาจารย์แพทย์ประมาณ 20 ท่านส่วนใหญ่การพัฒนาในช่วงนี้เป็นการพัฒนาในด้านลึกของสาขาวิชาและการให้บริการ เเป็นการพัฒนาความเชี่ยวชาญ ชำนาญการของอาจารย์แพทย์ในอนุสาขาวิชา และการขอตำแหน่งทางวิชาการเริ่มมีบทบาทมากขึ้น

          ยุคที่ 4 ระหว่าง พ.ศ. 2539 - 2546 เป็นยุคของการพัฒนา และการประกันคุณภาพ มีอาจารย์แพทย์ 19 - 21 ท่าน ซึ่งค่อนข้างอยู่ตัวไม่หมุนเวียนออก คณะจัดระบบค่าตอบแทนและมีกลไกการประเมินผล มีกลไกพัฒนาคุณภาพงานหลากหลาย รวมถึงการประเมินคุณภาพงานบริการตามแนวทาง Hospital accreditation มีการกำหนดวิสัยทัศน์ พันธกิจ และตัวชี้วัดความก้าวหน้าของการบริหารภาควิชาฯ อย่างเป็นรูปธรรมมากขึ้น

          ยุคที่ 5 ระหว่าง 2547 – ปัจจุบัน มีอาจารย์แพทย์ 22 ท่าน เป็นยุคของการยกระดับภาควิชาให้ใกล้เคียง/เท่าเทียมกับโรงเรียนแพทย์ในส่วนกลาง และประเมินผลการดำเนินงานให้เป็นไปตามวิสัยทัศน์ พันธกิจ และตัวชี้วัดความก้าวหน้าของการบริหารจัดการ และเป็นช่วงที่คณาจารย์มีความตื่นตัวในเรื่องความก้าวหน้าทางวิชาการ และการทำงานวิจัย มีการเปิดอบรมต่อยอดอนุสาขาครั้งแรกในปี พ.ศ. 2543